Ημερολογιακό Αρχείο
< July 2017 >
Mon Tue Wed Thu Fri Sat Sun
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31            

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ξεκινά το 32ο Πανελλήνιο Φεστιβάλ Ερασιτεχνικού Θεάτρου Καρδίτσας που διοργανώνει από 4 έως 13 Μαρτίου 2016 η Ένωση Πολιτιστικών Συλλόγων του Νομού, με την υποστήριξη της Περιφέρειας Θεσσαλίας-Περιφερειακής Ενότητας Καρδίτσας, του Δήμου Καρδίτσας και της Περιφερειακής Ένωσης Δήμων (Π.Ε.Δ.) Θεσσαλίας καθώς επίσης και με τη συμπαράσταση της Ιεράς Μητρόπολης Θεσσαλιώτιδος και Φαναριοφερσάλων και χορηγούς επικοινωνίας την ΕΡΤ3, τον 102fm και την ΕΡΤ ΛΑΡΙΣΑΣ.

  Το Φεστιβάλ, που στοχεύει στην ενθάρρυνση της ερασιτεχνικής δημιουργίας και στην καλλιέργεια θεατρικής παιδείας, έχει διαγωνιστικό χαρακτήρα. Οι διαγωνιζόμενοι θα κριθούν και θα αξιολογηθούν από σημαντικές προσωπικότητες από το χώρο του θεάτρου και της Τέχνης γενικότερα. 

  Επίσης, θα τιμηθούν για την προσφορά τους στο θέατρο και τις Τέχνες αξιόλογοι καλλιτέχνες, μέσα από ειδικά αφιερώματα, με ομιλίες, προβολή video και την απονομή τιμητικής πλακέτας.

  Πολλές και ενδιαφέρουσες, όμως, είναι και οι παράλληλες εκδηλώσεις που εμπλουτίζουν κάθε φορά το πρόγραμμα δίνοντας τη δυνατότητα σε μικρούς και μεγάλους να ζήσουν ακόμα καλύτερα τη μαγεία του θεάτρου (Εκθέσεις, εκπαιδευτικά σεμινάρια και άλλα).

  

   Η Κριτική Επιτροπή

 Πιο αναλυτικά, η Κριτική Επιτροπή του 32ου Πανελλήνιου Φεστιβάλ Ερασιτεχνικού Θεάτρου Καρδίτσας θα στελεχώνεται από τους : 

Ø  Γιάννη Μόρτζο, ηθοποιό – σκηνοθέτη – καθηγητή υποκριτικής

Ø  Λίνα Ζαρκαδούλα, σκηνοθέτιδα

Ø  Βύρωνα Φιδετζή, μαέστρο – σολίστα – μελετητή της ελληνικής μουσικής 

Ø  Αντώνη Χαλκιά, σκηνογράφο

Ø  Μηνά Βιντιάδη, δημοσιογράφο - συγγραφέα

   Τα Τιμώμενα Πρόσωπα

  Επίσης, θα τιμηθούν για την προσφορά τους οι εξής : 

Ø  Δήμητρα Χατούπη, ηθοποιός

Ø  Γιάννης Μόρτζος, ηθοποιός – σκηνοθέτης – καθηγητής υποκριτικής

Ø  Μάνος Ελευθερίου, ποιητής – στιχουργός - πεζογράφος

Ø  Σωτήρης Χατζάκης, σκηνοθέτης

Ø  Διονύσης Τσακνής, συνθέτης – στιχουργός - ερμηνευτής

Τα βραβεία

1) Καλύτερης παράστασης

2) Σκηνοθεσίας

3)Επιλογής Kειμένου 

4)Πρωτότυπου Κειμένου

5)Α’ Γυναικείου Ρόλου

6)Α’ Ανδρικού Ρόλου

7)Β’ Γυναικείου Ρόλου

8)Β’ Ανδρικού Ρόλου

9)Ενδυματολογίας

10)Σκηνογραφίας

11)Μουσικής Σύνθεσης

12)Μουσικής Επιμέλειας

13) Χορογραφίας - Κίνησης

Το πρόγραμμα του Φεστιβάλ

 

Παρασκευή 4 Μαρτίου - Ώρα 8.30μ.μ.

> Τελετή έναρξης – Χαιρετισμοί

> Μουσική παράσταση με τίτλο «Από τη Μήδεια στη Λυσιτράτη» από την Αλίκη Καγιαλόγλου (κείμενα και χορικά από την αττική κωμωδία και την αρχαία τραγωδία)

Σάββατο 5 Μαρτίου - Ώρα 8.30μμ.

> Διαγωνιστικό μέρος

Δημοτικό Θέατρο Μαραθώνα με το έργο «ΤΡΩΑΔΕΣ» του Ευριπίδη

> Τιμητικό Αφιέρωμα 

Στην ηθοποιό Δήμητρα Χατούπη

Ομιλητής : Μηνάς Βιντιάδης, δημοσιογράφος - συγγραφέας

Κυριακή 6 Μαρτίου - Ώρα 8.30μμ.

> Διαγωνιστικό μέρος

Ελληνικό Θεατρικό Εργαστήρι Βρυξέλλων με το έργο «Η Κόμισσα της Φάμπρικας» των Ασημάκη Γιαλαμά - Κώστα Πρετεντέρη

Δευτέρα 7 Μαρτίου - Ώρα 8.30μμ.

> Διαγωνιστικό μέρος

Κεντρική Σκηνή του Δημοτικού Θεάτρου Μυλοποτάμου Ν. Ρεθύμνης με το έργο «Ο κατά φαντασίαν ασθενής» του Μολιέρου

Τρίτη 8 Μαρτίου - Ώρα 8.30μμ.

> Διαγωνιστικό μέρος

Θεατρικό Εργαστήρι του Οργανισμού Πολιτισμού, Άθλησης & Νεολαίας του Δήμου Ν. Ιωνίας με το έργο «Οι ηλίθιοι» του Νηλ Σάιμον

> Τιμητικό Αφιέρωμα 

Στον ηθοποιό, σκηνοθέτη, καθηγητή υποκριτικής Γιάννη Μόρτζο

Ομιλητής : Γρηγόρης Χαλιακόπουλος, συγγραφέας, δημοσιογράφος

Τετάρτη 9 Μαρτίου - Ώρα 8.30μμ.

> Διαγωνιστικό μέρος

Ερασιτεχνική Σκηνή του ΔΗΠΕΘΕ Ρούμελης με το έργο «PlayOn» του RickAbbot

> Τιμητικό Αφιέρωμα 

Στον ποιητή Μάνο Ελευθερίου

Ομιλητής : Τίτος Πατρίκιος, ποιητής, στιχουργός, πεζογράφος

Πέμπτη 10 Μαρτίου - Ώρα 8.30μμ.

> Διαγωνιστικό μέρος

Θεατρική Ομάδα «Θεατροδότες» της Ένωσης Ποντίων Επαρχίας Ελασσόνας με το έργο «Η Τρίτη Κόρη» της Κυριακής-Κορίνας Πάντου-Ζιάκου

  Παρασκευή 11 Μαρτίου - Ώρα 8.30μμ.

> Διαγωνιστικό μέρος

Θεατρικό Εργαστήρι Συλλόγου Πελοποννησίων Λαυρεωτικής «Ο Κολοκοτρώνης» με το έργο «Ο Αγαπητικός της βοσκοπούλας» του Δημητρίου Κορομηλά

> Τιμητικό Αφιέρωμα 

Στον σκηνοθέτη Σωτήρη Χατζάκη

Ομιλητής : Γιάννης Μετζικώφ, σκηνογράφος, ενδυματολόγος 

Σάββατο 12 Μαρτίου - Ώρα 8.30μμ.

> Διαγωνιστικό μέρος

Κεντρική Σκηνή του Πολιτιστικού Συλλόγου Περιγιαλίου (Δ. Κορινθίων) «ΑΠΟΛΛΩΝ» με το έργο «Ο ΦΟΝΙΑΣ» του Μήτσου Ευθυμιάδη

> Τιμητικό Αφιέρωμα 

Στον συνθέτη, στιχουργό, ερμηνευτή Διονύση Τσακνή

Ομιλητής : Κώστας Τσιάνος, σκηνοθέτης

Κυριακή 13 Μαρτίου - Ώρα 8.30μμ.

      > Απονομή βραβείων

> Τελετή Λήξης – Χαιρετισμοί

> Μουσικό πρόγραμμα με τίτλο «Η Μουσική σε ρόλο … πρωταγωνιστή» από την 15μελή Ορχήστρα Νέων Ακουσμάτων του Δημοτικού Ωδείου Περιστερίου

 
Κατάλληλο άνω των 15 ετών
 
στο Θέατρο Παραμυθίας (Παραμυθίας 27 και Μυκάλης, Κεραμεικός, τηλ.: 2103457904 6974646343)
 
 
 
Έναρξη Σάββατο 13 Φεβρουαρίου 2016
 
 
Ο επαναστατικός και αντισυμβατικός χαρακτήρας της ηθοποιού Φράνσις, που αντιδρά οριακά σε ό,τι θεωρεί κατεστημένο,  θα την οδηγήσει με την επιμονή της μητέρας της σε ψυχιατρικό άσυλο όπου θα πέσει θύμα βιασμού και κακοποίησης με ακραία κατάληξη να υποστεί λοβοτομή.
 
Απόσπασμα βιβλίου
Πρώτα δημιουργούν τους ενόχους. Στη συνέχεια τους υποδεικνύουν. Αυτός! Αυτός! Αυτός! Τους οδηγούν στους εφευρέτες του κολάσιμου αμαρτήματος. Στους εγκέφαλους της σύλληψης του παραλόγου. Αυτοί είναι πάντα οι ίδιοι. Είναι εκείνοι οι τύποι που συνηθίζουν να μιλάμε με λόγια διφορούμενα. Ήξεις αφίξεις. Φοράνε την ίδια στολή, την ίδια μάσκα, που κρύβει τη φρίκη της υποτέλειας. Τα όπλα τους είναι ένα κόκαλο, που κρατάει ο καθένας από δαύτους στο χέρι του και επιδεικτικά σε προκαλεί να γονατίσεις και να το γλύψεις. Οι επινοητές της φίμωσης είναι κάτι μπαμπούλες με άχρωμα χαρακτηριστικά. Οι ψιθυριστές του φόβου είναι κάτι ντενεκεδένιες σειρήνες, που σέρνονται πίσω από ουρές τρωκτικών.
 
 
Συγγραφέας: Αλμπέρτα Τσοπανάκη
Σκηνοθεσία: Μαρίκα Θωμαδάκη
Μουσική επιμέλεια: Τάκις Μελίδης
Σκηνικά-Κοστούμια-Φωτιστικοί σχεδιασμοί: Τάκις Μελίδης
Εικαστική επιμέλεια/video art: Τάκις  Μελίδης
Κίνηση: Βίλμα Ανδριώτη
Βοηθός σκηνοθέτη: Ελίνα Σπυριδάκη
 
Παίζουν: Αλμπέρτα Τσοπανάκη, Μαρία Δούση, Πέτρος Μπένος, Θανάσης Πατριαρχέας, Κωνσταντίνος Κούσης, Εμμανουήλ Μαυρίδης
 
 
ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ
Από 13 Φεβρουαρίου έως 17 Απριλίου 2016
 
ΗΜΕΡΕΣ & ΩΡΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΩΝ
Σάββατο: 21:30 
Κυριακή: 18:30 
 
ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ
Γενική είσοδος: 10€
φοιτητικό-συνταξιούχων: 7€
Aνέργων: 5€
Ομαδικό-Σύλλογοι: 5€
 
ΤΟ ΚΕΝΤΡΙ είναι υπερήφανος χορηγός επικοινωνίας της παράστασης
 
 
Η Χρυσάνθη Κορνηλίου, σκηνοθέτης της παράστασης της παράστασης "Αγνή του Θεού", μιλά de profundis για την παράσταση η οποία παρουσιάζεται στον πολιτιστικό χώρο "διέλευση".
 
ΤοΚ: Γιατί «Αγνή του Θεού» σήμερα; Τι σας τράβηξε στο έργο αυτό;
 
ΧΚ: Η Αγνή του Θεού είναι ένα έργο που θέτει αμείλικτα ερωτήματα. Ερωτήματα που αναγκάζουν να ψάξει κανείς βαθειά μέσα του και να μην επαναπαυθεί στα δεδομένα και όσα ο ίδιος θεωρεί «αυτονόητα». Ερωτήματα που δεν ικανοποιούνται με εύκολες απαντήσεις υπαγορευμένες μέσα από την τρέχουσα εκπαίδευση και την φτωχή πνευματικά εμπειρία. Όταν ο άνθρωπος στριμωχθεί με αυτόν τον τρόπο, έχει την μεγάλη ευκαιρία να δει τον βαθμό της άγνοιάς του και επομένως έχει και την ελπίδα να ξεφύγει από τα όρια και τους περιορισμούς του ήδη «γνωστού».
 
ΤοΚ: Κατά πόσο επηρεαστήκατε από την ταινία του Νόρμαν Τζούισον;
 
ΧΚ: Δεν επηρεάστηκα. Κινήθηκα σε άλλους άξονες που τους βρήκα εξαιρετικά ενδιαφέροντες όπως αυτόν της μάχης μεταξύ πίστης και αμφιβολίας, ορθολογισμού και πνευματικότητας, καθώς και της βαθειάς ανάγκης του ανθρώπου να βρει στηρίγματα στην πίστη του. Ανάγκη που από την μία πλευρά μπορεί να τον οδηγεί στην έρευνα και στην αναζήτηση, αλλά που ενέχει από την άλλη και την επισφάλεια μίας έρευνας και ενός πειραματισμού με λάθος τρόπο και σε λάθος δρόμους. Αυτό συχνά τον αναγκάζει ή να παραιτηθεί απογοητευμένος ή να μάθει με πολύ μεγάλο κόστος και μετά από σκληρές απώλειες.
 
ΤοΚ: Πώς έγινε η επιλογή του καστ;
 
ΧΚ: Δεν έχω την πολυτέλεια να επιλέγω καστ.  Δεν έχω την απαραίτητη υλική στήριξη γι αυτό. Κάποιοι άνθρωποι μπορεί να με εμπιστευτούν και να τους εμπιστευθώ και τότε αρχίζω να εργάζομαι μαζί τους. Αν είμαι τυχερή ώστε να με εμπιστευθούν αρκετά, τότε ο τρόπος δουλειάς μου διευκολύνεται και αυτό θα φανεί στα αποτελέσματα.
 
ΤοΚ: Διαβάζοντας το θεατρικό και πριν αρχίσετε να δίνετε σάρκα και οστά στους ρόλους ποιες ήταν οι πρώτες σας σκέψεις για την Αγνή;
 
ΧΚ: Η Αγνή είναι ένας καταλύτης για την μετακίνηση των δύο γυναικών, της ηγουμένης της μονής και της δικαστικής ψυχιάτρου. Η πρώτη έχει επενδύσει πάνω στο θαύμα. Ένα θαύμα που έχει να κάνει με την κατάλυση της φυσικής νομοτέλειας. Η δεύτερη έχει επενδύσει πάνω στην δύναμη του μυαλού. 
Όταν οι σταθερές τους κλονίζονται καταρρέουν τα ψυχολογικά τους στηρίγματα. Να ένα κορυφαίο ερώτημα που αναδύεται λοιπόν πίσω και μέσα από τις γραμμές του έργου. Πάνω σε τι επενδύει κανείς ώστε να δει όσο γίνεται πιο καθαρά το νόημα της ζωής του; Σε ποια τράπεζα καταθέτει τον θησαυρό των ικανοτήτων του; Φαίνεται πως και οι δύο τράπεζες αυτές ήταν χρεωκοπημένες. Και αυτή η επώδυνη διαπίστωση μόνο μπορεί να γίνει το εφαλτήριο για μία άλλου είδους κινητοποίηση, για ενός άλλου είδους εσωτερικό συναγερμό. Τα ερωτήματα είναι ο ήχος αυτού του συναγερμού. 
Δύο πράγματα μένουν να κάνει κανείς: ή να δραστηριοποιηθεί πνευματικά, δηλαδή να αναγκαστεί να βρει το μηχανισμό της πνευματικής κινητοποίησης ή να κλείσει το κουμπί για να κοιμηθεί ήσυχος. 
Συνήθως τα ερωτήματα δεν ικανοποιούν τον συνήθη άνθρωπο. Ψάχνει κανείς να κρυφτεί γρήγορα πίσω από μία απάντηση για εφησυχασμό. Αυτές οι «απαντήσεις» είναι σαν χαπάκια ύπνου. Δεν αντέχεται η αγρυπνία. Αλλά ξέρετε… «ο νυμφίος έρχεται εν τω μέσω της νυκτός…»
 
ΤοΚ: Οφείλω να ομολογήσω ότι παρακολουθώντας την εξαιρετική ερμηνεία της διδος Παπασπύρου μου ήρθε στο νου παρόμοια συμπεριφορά υπαρκτού ατόμου. Ανθρώπου που έχει ανάγκη από προστασία, τρυφερότητα και αγάπη. Εσείς ποιους τομείς της προσωπικότητάς της θέλατε να τονίσετε;
 
ΧΚ: Την Αγνότητα. Αυτό ακριβώς που υποδηλώνει το όνομά της και όχι τυχαία βέβαια. Αυτή την αγνότητα που της επιτίθεται βάρβαρα ο κόσμος με όλων των ειδών τα προσχήματα. Η Αγνή είναι η προσωποποίηση αυτής της αγνότητας που της επιτίθεται ανελέητα η «καλοταξινομημένη κοινωνία», όπως λέει στον επίλογο του έργου η ψυχίατρος, γεγονός που μπορεί πάλι να μεταθέσει την ευθύνη εύκολα και πρόθυμα στον Θεό που το επιτρέπει! Θέλησα λοιπόν να δώσω αυτή την αγνότητα και τις πληγές που της προκαλεί ανελέητα ο κόσμος. Το κάθε κοντόφθαλμο κοίταγμα, η κάθε κοντόφθαλμη πρόταση και πρόφαση, μέχρι που το τραγούδι της να πάψει πια να ηχεί στις καρδιές των ανθρώπων. Τα «δεν ξέρω» της Αγνής βλέπετε, δεν φαντάζουν σαν αξιόπιστη τράπεζα κατάθεσης των ελπίδων όπως το ύπουλο χαμόγελο του «ξέρω» και των στερεότυπων βεβαιοτήτων. Ο ωκεανός του Αγνώστου τρομάζει και τρέχει κανείς μακρυά για να τον αποφύγει. Και ας κραυγάζει η Αγνή: «εκείνο που σας ενδιαφέρει είναι μόνο η αρρώστια. Θέλετε να μου πάρετε το Θεό. Θα έπρεπε να ντρέπεστε».
 
ΤοΚ: Οι άλλοι δύο ρόλοι, της Ηγουμένης και της ψυχιάτρου έχουν ταυτιστεί με δύο ιερά τέρατα της 7ης Τέχνης. Με την Ανν Μπάνκροφτ και την Τζέιν Φόντα. Αυτό δε σας φόβισε καθόλου;
 
ΧΚ: Για ποιο λόγο; Ο κάθε καλλιτέχνης έχει – και έχει το δικαίωμα να έχει – τη δική του δυνατότητα να καταθέσει την πρότασή του. Έχω βαρεθεί να ακούω για ιερά τέρατα. Δεν πιστεύω σε ιερά τέρατα. Πιστεύω μόνο στη δύναμη της δημιουργίας και την ιδιαίτερη προσωπικότητα του κάθε καλλιτέχνη και ανθρώπου που θέλει να εκφράσει το δικό του περιεχόμενο με τον ιδιαίτερο και ανόμοιο τρόπο του. Στον κάθε καλλιτέχνη – ηθοποιό που θέλει να καταθέσει τη δική του εμπειρία από την ανάγνωση και την κατανόηση ενός έργου. 
Αυτή η σύγκριση μας απορροφά συνήθως όλη τη δημιουργική ενέργεια και είναι πολύ κακός σύμβουλος για το «αυθόρμητο» της καλλιτεχνικής δημιουργίας και τη γνησιότητα της πεοσπάθειας και του αποτελέσματος. Ο καλλιτέχνης οφείλει να βλέπει τον δικό του στόχο και αν θέλει να δει και κάτι άλλο σε προηγούμενες προσπάθειες, είναι καλό να αφεθεί στο να τις χαρεί απροκατάληπτα. Αλλά προς Θεού, γιατί να κάνει συγκρίσεις; Με ποιο κίνητρο; Η έμπνευση του κάθε καλλιτέχνη είναι μοναδική. Γιατί να ζηλεύει ένα ξένο ρούχο όταν μπορεί να φτιάξει το δικό του;
 
ΤοΚ: Κατά τη διάρκεια του έργου γινόμαστε κοινωνοί καταστάσεων οι οποίες αλλάζουν άρδην τους χαρακτήρες μέσω μιας κλιμάκωσης γεμάτης μαεστρία. Πόσο δύσκολο είναι για το σκηνοθέτη αλλά και για τον ηθοποιό να την ακολουθήσει δημιουργικά και χωρίς να προδώσει τον συγγραφέα;
 
ΧΚ: Η ψυχή του συγγραφέα είναι μέσα σε αυτήν τη γεμάτη μαεστρία κλιμάκωση. Δεν είναι κάτι ξέχωρο ή κάπου έξω απ’ αυτήν. Επομένως ακριβώς ακολουθώντας πιστά την δραματουργική δομή έχεις τις περισσότερες ελπίδες να δικαιώσεις αυτό που εδράζεται στην ψυχή του.  
Αυτή η δομή είναι θα έλεγα το σώμα του νοήματος, όπως το σώμα ενός ανθρώπου είναι ο καθρέφτης της ψυχής του. Δεν υπάρχει επομένως διάζευγμα. Αν δει κανείς διάζευγμα θα πρέπει να αναρωτηθεί για τον τρόπο ανάγνωσής του.
 
ΤοΚ: Ποια η γνώμη σας για τη σύγκρουση των δύο «εξουσιών» στο έργο έχοντας ως αφετηρία το ίδιο το έργο και το επέκεινά του στην πραγματική ζωή;
 
ΧΚ: Οι δύο αυτές εξουσίες, όπως και όλες οι εξουσίες, αλληλοσπαράσσονται, αλλά η σύγκρουση αυτή είναι σύγκρουση που αφορά τα όρια της δικαιοδοσίας τους και όχι σύγκρουση ουσίας. Στην πραγματικότητα η δομή τους έχει την ίδια ποιότητα. Είναι ιδεολογήματα, απόψεις που διεκδικούν την παντοδυναμία και την μοναδική πρόσβαση στην αλήθεια. Αλλά η πρόσβαση στην αλήθεια δεν είναι οικόπεδο για τέτοιου είδους κατακτητές. Δεν είναι καν οικόπεδο. Με τέτοιου είδους εξοπλισμό δεν μπορεί κανείς όχι μόνο να δει, αλλά ούτε καν να κοιτάξει! Είναι πολύ βαρύς. Η πύλη για το επέκεινα έχει φραγή.
Οι δύο αυτές γυναίκες – εξουσίες διεκδικούν την Αγνή – αγνότητα. Αλλά την έχουν ήδη προδώσει. Μετά την κατάρρευσή τους έχουν μόνο την ελπίδα να θυμούνται κάτι από το τραγούδι της και ίσως αυτή η μακρινή ανάμνηση – λέμε ίσως – να συντελέσει σαν το θαύμα μίας μεταστοιχείωσής τους. Ένα θαύμα εντεταγμένο μέσα στη νομοτέλεια της σοφίας της ζωής και όχι έξω από αυτή. Γιατί η ίδια η νομοτέλεια και η γνωστή και η άγνωστη, είναι το θαύμα που αιωρείται διαρκώς επάνω μας, αν και είναι αυτό που λιγότερο αντιλαμβάνεται και εκτιμά ο άνθρωπος, αυτό που λίγότερο γνωρίζει και που ακόμα λιγότερο θαυμάζει. Αλλά μέσα στη στενωπό των αναζητήσεών του παραμένει σαν άστρο που γνέφει συνέχεια για να διαμηνύσει κάτι, σαν άστρο που φωτίζει το δρόμο της γνήσιας αναζήτησης καθώς και την ελπίδα ότι ίσως αυτό το νόημα που ψάχνει κανείς να βρει μέσα από τους νοητικούς του δαιδάλους να είναι πιο κοντά από ό,τι φαντάζεται.
 
O πολυχώρος πολιτισμού «διέλευσις» (Λέσβου 15 και Πόρου, Κυψέλη 112 56, τηλ.: 210 86 13 739) ανεβάζει τη θεατρική παράσταση Agnes of God του John Pielmeier. Το έργο είναι ένα ψυχολογικό δράμα και διαπραγματεύεται τη  μάχη της πίστης με την αμφιβολία. Του ορθολογισμού με το μυστήριο! 
 
Με επίκεντρο μία νεαρή μοναχή που κατηγορείται για το φόνο του νεογέννητου βρέφους της, μία δικαστική ψυχίατρος έρχεται αντιμέτωπη με την ηγουμένη της μονής. 
 
Δύο κόσμοι συγκρούονται μέχρι που τα όρια του κάθε ενός από αυτούς μετακινούνται μέσα από έναν συγκλονιστικό διάλογο και τα γεγονότα που ανατρέπουν τις σταθερές τους.
 
 Οι πεποιθήσεις κλονίζονται, οι βεβαιότητες παρουσιάζουν ρήγματα για να αφήσουν το μυστήριο της ύπαρξης να έχει τον πρώτο λόγο. 
 
Ο συγγραφέας σε καθηλώνει με την αντιπαράθεση των επιχειρημάτων και τις ανατροπές των γεγονότων και των αποκαλύψεων.
 
 Έτσι ολοκληρώνεται ένα υπαρξιακό δράμα με φόντο τους κλειστούς κόσμους των αντιλήψεων, απόψεων και δογμάτων που υπερασπίζονται το αδιαμφισβήτητο των στερεοτύπων τους μέχρι τελικής πτώσεως. 
 
Μιας πτώσεως όμως που οδηγεί σε βαθύτερες μεταστοιχειώσεις του εσωτερικού κόσμου των προσώπων που υπερασπίζονται την αντικρουόμενη αυτή πίστη τους, ενώ το θύμα που τους φέρνει στη μοιραία αντιπαράθεση έχει κατέλθει από τον Παράδεισο μέχρι την κόλαση για να ξυπνήσει μέσα τους την υποψία ότι μπορεί να μην έχουν πάντα δίκιο. 
 
Σαν ιερό σφάγιο μιας αιματηρής θυσίας εξαγοράζει την καθήλωσή τους στα «αυτονόητα», τους αφαιρεί τον έλεγχο της ταξινομημένης σκέψης τους και τους αφήνει με την πληγή της απορίας αλλά και την προοπτική του να ξεφύγουν από τη φυλακή των ιδεολογημάτων τους.
 
Ποιος είναι τάχα ο νικητής και με ποιο αντίτιμο; 
 
Ο θεατής καλείται να το απαντήσει μετέωρος ανάμεσα στις σκέψεις του και τα άλυτα αινίγματα της ζωής.
 
 
 
 
Συντελεστές της παράστασης:
Συγγραφέας:  John  Pielmeier
Μετάφραση: Χρήστος Καρχαδάκης
Σκηνοθεσία:  Χρυσάνθη Κορνηλίου
Σκηνικά- Κοστούμια: Άγγελος Δελής
Μουσική επιμέλεια: Σωτήρης Οικονόμου
 
Παίζουν(αλφαβητικά): Μαρία Βασιλέλλη, Μαρία Δούση, Αναστασία Παπασπύρου
 
 
ΗΜΕΡΕΣ & ΩΡΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΩΝ
Τρίτη & Τετάρτη στις 21:00
 
ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ
120' με διάλλειμα
 
ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ
12€ κανονικό, 8€ (φοιτητικό, ανέργων)
 
ΩΡΕΣ ΤΑΜΕΙΟΥ 
Δευτέρα – Παρασκευή 10:00-16:00 & 2 ώρες πριν την παράσταση
 
 
Το Θέατρο «Διάχρονο » (Πυθέου 52, Ν. Κόσμος Τηλέφωνο: 2107233229) παρουσιάζει τη «Λέλα Κραγιάννη- Η μάνα της Αντίστασης» του Γιώργου Α. Χριστοδούλου σε σκηνοθεσία Γιώτας Κουνδουράκη.
 
Την  ηρωίδα  που  σφράγισε  με  την  θυσία  της,  λίγες  μέρες  πριν  την  Απελευθέρωση,  την  μεγάλη  προσφορά  της  οργάνωσης  της  στον  αγώνα.
 
Την  Μαίρη  Βιδάλη  που  αγαπήθηκε  από  τα  πρώτα  της  βήματα  με  την  συγκινητική  της  ερμηνεία  στην  κινηματογραφική  βιογραφία  της  πιο  νέας  ηρωίδας  της  Κατοχής  Ηρώς  Κωνσταντοπούλου  (17  σφαίρες  για  έναν  άγγελο),  επέλεξε  ο  καταξιωμένος  στο  είδος  συγγραφέας  Γιώργος  Α.  Χριστοδούλου  κι  η  εγγονή  της  Λέλα  Β.  Καραγιάννη  να  ενσαρκώσει  την  “Μάνα  Καραγιάννη”.
 
Το  έργο  είναι  μονόλογος  και  θα  παίζεται  κάθε  Παρασκευή  (λαϊκή),  Σάββατο  και  Κυριακή  σε  σκηνοθεσία  Γιώτας  Κουνδουράκη,  σύνθεση  προβολών  Κατερίνας  Μαντέλη,  μουσική  και  ηχητική  επιμέλεια  Γιώργου Γιαννακόπουλου. Η πρεμιέρα του έργου έχει οριστεί για τo Σάββατο 7 Νοεμβρίου 2015 στις 21:00 .
 
Όπως  κάθε  χρόνο,  κάθε  Δευτέρα – Τρίτη  στον  ίδιο  χώρο, θα παρουσιαστεί ένα  πρωτόπαιχτο  έργο  σύγχρονου  έλληνα  συγγραφέα.  Για  την  φετινή  περίοδο  2015 – 16  το:  “Χωρίς  Όρια”  του  Γιώργου  Βασιλειάδη,  σε  δική  του  σκηνοθεσία  και  την  Μαίρη  Ευαγγέλου  στον  βασικό  ρόλο,  η  οποία  επανέρχεται  στην  σκηνή  μετά  από  χρόνια.  Μαζί  της  η  Αθηνά  Δόμβρου,  η  Γωγώ Κωβαίου  και  ο  Άγγελος  Δεληκάρης.  Συμπρωταγωνιστεί,  παίζει  κιθάρα  και  τραγουδά  ο  Κλεάνθης  Βαρσαμούλης,  σε  μουσική  Γιώργου  Πολύζου.  Η πρεμιέρα του έργου έχει οριστεί για τη Δευτέρα 16 Νοεμβρίου 2015 στις 21:00 .
 
Το  τρίτο  έργο  του  ρεπερτορίου  θα  είναι,  σύμφωνα  με  την  παράδοση  του  θεάτρου  ΔΙΑΧΡΟΝΟ,  κλασικό και   συγκεκριμένα,  η  πρωτόπαιχτη  κωμωδία  στην  Ελλάδα  του  Μπωμαρσαί  “Η  Ένοχη  Μητέρα”,  σε  μετάφραση  που  μόλις  ολοκληρώνεται  από  τον  Γιώργο  Θηβαίο σε σκηνοθεσία  Μαρίκας  Θωμαδάκη. Η πρεμιέρα θα γίνει το νέο έτος. 
 
Συντελεστές  σε  όλες  τις  παραστάσεις  παραμένουν,  στα  σκηνικά  ο  Χάρης  Σεπεντζής  και  στους  φωτισμούς  ο  Γιώργος  Δανεσής.
 
 
More Articles...